Badanie i terapia neuropsychologiczna

Badanie neuropsychologiczne ocenia sprawność funkcjonowania procesów poznawczych oraz sprawdza jak ich osłabienie wpływa na sfery funkcjonowania człowieka: emocjonalną, mentalną, społeczną oraz aktywność i możliwości adaptacji w nowej sytuacji. W zakres badania wchodzą: ocena pamięci w różnych modalnościach, funkcji wykonawczych, wzrokowo-przestrzennych, procesu uczenia się, uwagi. Ocenie neuropsychologicznej podlegają też uszkodzenia funkcji językowych. W trakcie badania początkowo przeprowadzany jest szczegółowy wywiad kliniczny, a następnie w zależności od postawionych hipotez sprawdzane są poszczególne funkcje w obszarach których specjalista podejrzewa istnienie deficytów. W trakcie spotkania psycholog używa specjalistycznych metod takich jak próby eksperymentalno-kliniczne oraz standardowe testy. Ocena obejmuje osłabienie procesów poznawczych na skutek organicznego uszkodzenia mózgu w odniesieniu się też do naturalnego procesu pogorszenia tych funkcji jakim jest starzenie się mózgu. Po badaniu Chory może uzyskać informację ustną jak wstępnie specjalista ocenia jego próby.

W przypadku potrzeby uzyskania opisu wyniki badań są liczone a następnie odnoszone do norm i na podstawie tych wyników w odniesieniu do całości obrazu Badanego wystawiana jest opinia.

Przeciętne pełne badanie neuropsychologiczne trwa 2 sesje po około 1,5 godziny ale długość badania i ilość spotkań zależy także od wydolności Pacjenta gdyż osoby ze spowolnieniem psychomotorycznym wykonują zadania wolniej.

Pierwsze wstępne badanie pozwala na obserwację obszarów stwierdzonych deficytów. W kolejnym poszerzonym badaniu wykorzystuje się zwykle długie specjalistyczne testy neuropsychologiczne. Przy bardzo skomplikowanych przypadkach medycznych Pacjent może zostać poproszony o wykonanie wskazanych dodatkowych testów.

Badanie takie jest wskazane wykonać przy skargach na funkcjonowanie pamięci lub mowy co może zwiastować różne oznaki rozpoczynających się chorób neurologicznych takich jak: guzy mózgu, udar mózgu, urazy głowy, których Chory może nie pamiętać ze względu na towarzyszące mu zaburzenia pamięci oraz w podejrzeniach chorób neurodegeneracyjnych (choroba Alzheimera, Parkinsona, Huntingtona, SM). Badanie warto także wykonać po przebytych epizodach niedokrwiennych, pobytach w szpitalu gdy u osoby występują trudności emocjonalne związane z nieradzeniem sobie, nie akceptuje ona postępującej niesprawności, czy też narastają zaburzenia psychiatryczne. W podejrzeniu otępienia wywiad zbierany jest także od osoby opiekującej się Chorym.

Na badanie należy zgłosić się z wynikami badań dotychczas wykonanych: tomografii komputerowej (CT), rezonansu magnetycznego (MRI), EEG. Szczególnie ważne jest aby mieć ze sobą badania lekarskie, wypisy ze szpitala, konsultacje neurologiczne, psychiatryczne lub innych specjalistów, które były dotychczas wykonane. Jeśli wcześniej przeprowadzone były badania psychologiczne to ich wyniki, opisy także należy zabrać ze sobą. Ponadto należy mieć ze sobą okulary, aparat słuchowy lub inne pomocne przedmioty, których Pacjent używa w celu sprawnego, prawidłowego wykonania zadań w gabinecie.

Po badaniu niektórym Chorym może być potrzebna dalsza pomoc w razie stwierdzonych badaniem deficytom potrzebna jest rehabilitacja neuropsychologiczna, którą także prowadzimy w naszym Ośrodku:

Terapia neurologopedyczna

Terapia neurologopedyczna kierowana jest dla osób, które wskutek różnych czynników (wypadków, urazów, chorób, czynników rozwojowych itp.) utraciły lub mają trudność z opanowaniem prawidłowej zdolności mowy.

W grupie pacjentów znajdują się:

W przypadku terapii neurologopedycznej kluczowy jest czas od momentu powstania zaburzenia do rozpoczęcia działań terapeutycznych. Jak najszybsze wykrycie uszkodzenia i podjęcie terapii daje większą szansę na szybką poprawę kondycji mowy.

W ramach terapii neurologopedycznej oferujemy:

Terapia neurologopedyczna obejmuje min.:

Często po epizodach mózgowych mogą występować deficyty w obszarze funkcji poznawczych i mowy. W związku z tym, że neurologopeda zajmuje się rehabilitacją funkcji mowy, dodatkowo zalecana jest konsultacja z neuropsychologiem w celu określenia/wykluczenia deficytów poznawczych i/lub możliwości poszerzenia terapii w tym zakresie. Neuropsycholog może ocenić pozostałe zasoby poznawcze pacjenta, odnieść się do wahań nastroju i wesprzeć chorego oraz wzmocnić jego motywację do terapii.

Diagnozę neurologopedyczną wykonuje się w oparciu o specjalistyczne testy, dostosowane do zdiagnozowanych zaburzeń organicznych, na podstawie której można ocenić rodzaj, zakres i stopień zaburzeń mowy. Obejmuje również wywiad z pacjentem i rodziną oraz analizę dokumentacji medycznej.

Z uwagi na stan i możliwości oraz złożoność problemów pacjenta proces diagnostyczny może być rozłożony w czasie i zaplanowany na dwa – trzy spotkania. Sesja terapeutyczna trwa zwykle około 60 minut z omówieniem zajęć. Wybór metody usprawniania zależy od rodzaju zaburzenia, indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego kondycji zdrowotnej.

Zakres i intensywność terapii neurologopedycznej oraz dobór materiału terapeutycznego ustala się zawsze indywidualnie po badaniu neurologopedycznym, analizie choroby, uwzględnieniu możliwości chorego oraz jego stanu i wydolności organizmu.

Na życzenie klienta, gdy wymaga tego sytuacja (pacjent leżący lub nie wychodzący z domu) zajęcia mogą odbywać się w domu pacjenta.

Jak przygotować się do wizyty u neurologopedy?

Bardzo istotne jest, aby na takie spotkanie dostarczyć dokumentację medyczną, zawierającą wyniki badań oraz opinie specjalistów, a także historię dotychczasowego leczenia (zwłaszcza neurologopedycznego czy neuropsychologicznego).

Ważne, żeby pacjent przyszedł na wizytę z osobą, z którą spędza najwięcej czasu.